Recenzje - Kino

Chapeau bas, Mister Nolan!

2010-08-20 11:43:26

W „Incepcji” Nolan po raz kolejny udowadnia swój geniusz. Konkurencja dla „Matrixa 1”, zarówno pod względem akcji, jak i warstwy filozoficznej.

W ramach odetchnięcia po Letniej Akademii Filmowej w Zwierzyńcu postanowiłam nadrobić zaległości zza oceanu. Pierwsza w kolejce czekała „Incepcja”, głównie dzięki intrygującemu trailerowi i entuzjastycznym rekomendacjom. A także ciekawie zapowiadającej się fabule.

Bliżej nieokreślona przyszłość. Szpiegostwo przemysłowe wyewoluowało do tego stopnia, że biznesmeni boją się zasypiać. Ich postrachem jest bowiem Dom Cobb, złodziej najnowszej generacji, wykradający tajemnice podczas snu, kiedy to podświadomość nie jest nijak strzeżona. Jednocześnie przez pracę nad mechanizmami snu stracił całe prywatne życie– jego żona Mal nie żyje, a jako że w USA jest ścigany, nie może widzieć się z dziećmi, przez co boryka się z cieniami przeszłości przy kolejnych zadaniach. Dostaje jednak ostatnią szansę – jego zarzuty zostaną cofnięte, jeśli pomoże pewnemu biznesmenowi o imieniu Saito, który chce zniszczyć konkurenta. Cobb musiałby dokonać zbrodni doskonałej – wszczepić do umysłu ofiary pomysł, który przejmie jako swój – incepcji.

Dla widza będzie to ciężkie 2.5 godz – fabuła wymaga dużej koncentracji, a wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach usiłując się połapać w ciągłych zmianach akcji. Choć Nolan zgrabnie prowadzi za rękę przez wszystkie tajniki skoku w sen, to zapewne przebrnięcie przez całość może być ciężkim zadaniem dla zwykłego popcornożercy, który przyszedł na lekkostrawnego letniego blockbustera, a dostał filozoficzną epopeję.

„Incepcja” jest zgrabnym połączeniem filozoficznego sci-fi i pełnokrwistej sensacji opowiadającej o ostatnim skoku, zawierającej typowe elementy gatunku: werbunek współpracowników, długie przygotowania i samą akcję. Nolan nie byłby sobą, gdyby nie skomplikował filmu ponad wszelką miarę. Reżyser nie ma litości i na te upalne wieczory dostajemy kilkupoziomowy thriller psychologiczny przemieszany z wątkiem onirycznymi, zapożyczeniami  z filozofii, przede wszystkim immaterializmu Berkeleya, i maksymalnie pokręconej fabuły. To klasyka gatunku o uroczej nazwie „mindfuck”, w gronie których znajdziemy „Memento” naszego kochanego reżysera, czy też „Fight Club”, „Trzynaste piętro” czy wspominany już „Matrix”.  Widzowie kochają mindfucki!

Dla mnie „Incepcja” to techniczny majstersztyk, w którym zastosowano równoległy montaż trzech akcji rozgrywających się w różnym tempie czy scenę walki w świecie pozbawionym grawitacji, a za takie nowinki wybaczę nawet kichę fabularną, jaką jest „skrót przez labirynt”, czyli wchodzenie przez wentylację. W zasadzie z ostatniej godziny filmu można niewiele zapamiętać, pogrążyć się w comie lub chodzić z otwartymi ustami. finał jak to w mindfuckach daje po głowie, również filozoficznie – Nolan serwuje nam otwarte pod względem interpretacji zakończenie z pytaniem, czy rzeczywistość, w której żyjemy, jest faktycznie rzeczywistością, czy tylko pragniemy w to wierzyć. Wrażenie potęguje świetna muzyka Hansa Zimmera z genialnym „Time”, który od paru godzin gra u mnie non stop. Aktorsko na wysokim poziomie, jednak szczególnie z tej plejady wyróżniają się Ellen Page (architekta snów Ariadna) i Tom Hardy (fałszerz Eames). Jeśli więc ktoś filmu nie widział (a sądząc po liczbie sprzedanych biletów „Incepcja” ma gorszą promocję niż „Matrix”), niech szybko nadrobi zaległości.

Jestem pod wielkim wrażeniem, polecam.

Oceny (w skali 2.0 - 5.0):
Karolina Kuśmider: 5.0
Jerzy Ślusarski: 4.5

Karolina Kuśmider

(karolina.kusmider@dlastudenta.pl)

Słowa kluczowe: incepcja recenzja opinie film christopher nolan matrix
Komentarze
Redakcja dlaStudenta.pl nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego.
  • Świetna recenzja. [0]
    drbat
    2010-09-15 23:53:29
    Zgadzam się w pełni, jednak wypadałoby wspomnieć o niepasującej zupełnie do filmu Marion Cotillard. Przez Nią wątek "oniryczno-miłosny" stał się nieznośny. Ogólnie, nie było między małżonkami chemii, a dialogi tej pary wyszly drętwo i sztucznie.
Zobacz także
Ach śpij kochanie
Ach śpij kochanie - recenzja

Czy najnowszy film Krzysztofa Langa spełnia oczekiwania?

Geostorm
Geostorm - recenzja

Oceniamy nowe katastroficzne widowisko.

WieÅźa. Jasny dzieÅ„
Wieża. Jasny dzień - recenzja festiwalowa

Oceniamy odkrycie Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.

Polecamy
Film, który budzi gniew [Układ zamknięty - recenzja]
Film, który budzi gniew [Układ zamknięty - recenzja]

Dawno w polskim kinie nie było filmu, który by wywołał w widzu takie poczucie bezsilności i strachu.

Przefajniony gniot
Przefajniony gniot

Przyznaje, że dawno tak bardzo nie śmiałem się w kinie. Niestety mój śmiech wynikał głównie z nieudolności twórców, infantylizmu obrazu, histerycznego aktorstwa.

Premiery filmowe
Zapowiedzi filmowe
O nich się mówi
Ostatnio czytane
Film, który budzi gniew [Układ zamknięty - recenzja]
Film, który budzi gniew [Układ zamknięty - recenzja]

Dawno w polskim kinie nie było filmu, który by wywołał w widzu takie poczucie bezsilności i strachu.

Przefajniony gniot
Przefajniony gniot

Przyznaje, że dawno tak bardzo nie śmiałem się w kinie. Niestety mój śmiech wynikał głównie z nieudolności twórców, infantylizmu obrazu, histerycznego aktorstwa.

Popularne
"Zostaną po nas tylko guziki..."
"Zostaną po nas tylko guziki..."

„Katyń” to film przede wszystkim dla Polaków, który pozwala dumę z Polski autentycznie poczuć. Pokazuje – bez względu na to, jak bardzo górnolotnie to brzmi – korzenie narodu polskiego.

Trzeba robić melanż i się nie przyzwyczajać
Trzeba robić melanż i się nie przyzwyczajać

Przerażająca wizja gimnazjalistek, gotowych oddać swoje ciało za opaskę na włosy i pozbawionych wszelkich hamulców moralnych wstrząśnie zapewne każdym

Konkurs Ziaja
Polecamy